Özlem Kokan Satırlar

Gözlerinin nehrine dalınca, bir (b)aşka akıyorum, Gönlümün sönmüş kandillerini sadece sana yakıyorum.   Kayısı ağaçlarının gölgesinde dinlenirken Kendimi rüzgarına bırakıyorum.   Kömürhan köprüsünden sana geçerken, Özlemlerimi Fırat’a atıyorum.   Sultan Suyundan sana koşuyor, Beydağından sana düşüyorum.   Bakışlarım sana uyuşuyor, İliklerime kadar sana üşüyorum.   Ah… Yüzün bir firuzende… Ölü ha(ya)llerimi ikliminle yaşatıyorum.   Seni…
Devamı