Süveyda

Bir ‘ah’ daha düşüyor yüreğimden, Gecenin yatsı vaktine. Ve çekiliyor evrenin rengi karanlığın heybesine. Minarelerden inkâr ediliyor yalnız oluşum… Secdelerde doğruluyor ruhum, ve uzanıyor ahdine.   Her dua’nın serinliğinde Uyanır içimde sükûn eden elem rüzgarı. Yıldızlara takılınca gam yüklü ah’ım, Dolanır gecenin süveyda perdesine. Nağmeleşiyorum hüznünle matem dalgalarında, Ve oturuyorum içimin tefekkür peykesine.   Uzakları…
Devamı