Pür Hata

Kara tünellerden geçer hayat, efsunuylaBir farizâ ‘of’ bırakır hayaller, sonuylaVe bir kere daha doğuyor ihtiyar GüneşDağların yamacını titreten bastonuyla Yürek yanınca, gözler saklar tüten dumanıBulutlar, susuz bir geçitten taşır ummanıBir annenin gözyaşı damlarken sokaklaraÇocuklar, karanlığa boyarlar asumanı Bu kâinat ki, hûn akar hep oluklarındanFaniliğin remzi okunur soluklarındanEllerimizden düşüp kaybolmuş kimliklerinİzini sürdük, yürüyerek ufuklarından Ağlayarak kundaklandık…
Devamı